سال ۸۶

  سالی که چند سال طول کشید

  سال اتفاق های بد ، سال خبر های بد

  سال اتحاد و انسجام !پشت میله ها 

  برای اون  بنفشه ها ، ستاره ها

روز قبل از شب یلدا بود که خبر تبرئه ی احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی رو شنیدیم.همه خوشحال بودند که اونها می تونند طولانی ترین شب سال رو به جای  بند ۲۰۹ ، در کنار خانواده خود باشند. اما نشد که نشد،آزاد نشدند .عید ۸۷ هم اومد و اونها همچنان بی گناه در زندانند ، و مادر هایشان همچنان چشم انتظار.

به امید آن روزی که هیچ دانشجویی در زندان نباشد.این شعر احمد شاملو رو هم تقدیم می کنم به این یاران در بندمان:

 طرف ما شب نیست

     صدا با سکوت آشتی نمی کند

            کلمات انتـــــــــظار می کشـــند

                   مـــن با تــــو تنها نیـــــــــستم

                          هیچ کس با هیچ کس تنها نیست

                                     شب از ستاره ها تنـــــهاتر است

طرف ما شب نیست

      چخماق ها کنار فتیله بی طاقتند

           خشم کوچـــــه در مشـــــت توست

                  بر لبان تو شعر روشن صیقل می خورد

                           و شب از ظلمت خود وحشت می کند

درود بر روان پاک آموزگاران آزادی و استقلال

دکتر مصدق و دکتر فاطمی

چه کسی راهِ تو را خواهد رفت؟