دو سالی میشود که هر روز و هر روز گوشمان به شنیدن خبر های تعلیق دانشجو ، تبعید دانشجو ، تعلیق فعالیت ها ی انجمن اسلامی ها ، منحل کردن برنامه ها ی انجمن ها ،احظار به کمیته های انضباطی ، تحصن ها ، باز داشت ها ، دادگا های انقلاب برای دانشجو ها ،دادگاه های تجدید نظر برای تبرئه شدگان ،تحت فشار قرار گرفتن برای اعتراف ، اراذل و اوباش خواندن دانشجو ، برانداز خواندن دانشجو ، عامل فساد بودن و..... عادت کرده و قلبمان آزرده شده است.

روز های سختی بر دانشجویان می گذرد ، دانشجویانی که نماد آگاهی و نماد بیداری هستند و در همه جریانات موثر در این مملکت پیشرو  و در جلوی صف مبارزه با استعمار و استبداد بوده و هستند و اما روز های خوشی بر آنانی می گذرد که دانشجو را خواب و بازیچه دست خود می خواهند و هر آنجا که آنها را منتقد و مخالف اعمال مستبدانه خود دیدند آنها را به هر آنچه می خواستند و در توان داشتند متهم کردند.